Homo Deliveroo: maaltijd-bezorger betaalt prijs platform-economie

Homo Deliveroo: maaltijd-bezorger betaalt prijs platform-economie

Met verbazing las ik dit boekje. Homo Deliveroo. Da’s geen dienst om homoseksuelen bij je thuis te laten bezorgen, maar een kritische beschouwing van de platform-economie. Lang verhaal kort: Deliveroo en consorten zijn de duivel, tijd dat er betere wetgeving komt.

Zijn Deliveroo-bezorgers werknemers?

Kort verhaal lang: deze maand doet de Belgische rechter uitspraak in een rechtszaak over Deliveroo. Dan wordt duidelijk of de maaltijd-bezorgers zelfstandigen zijn. Socioloog Herman Loos doet in Homo Deliveroo op weergaloze wijze verslag van de manier waarop Riders (fietsers) uitgeknepen worden door deelplatformen als Deliveroo.

Wie zich stoort aan de bepakte snelheidsduivels op de fietspaden, kan die ergernis beter inruilen voor meelij. Vaak verdient men namelijk niet meer dan het bestaansminimum met het bezorgen van eten. En, dat is belangrijk om te vermelden, deze Deliveroo ‘zelfstandigen’ hebben een veel groter risico op corona dan de thuiswerkende kantoormedewerker.

Dit soort rechterlijke uitspraken als die in België zijn belangrijker dan je misschien denkt. Deliveroo doet er namelijk alles aan om het betalen van wettelijke bijdrages aan pensioen en arbeidsongeschiktheid te ontwijken, dus noemt het bedrijf de bezorgers ‘partners’. Tegelijkertijd hebben deze ‘zelfstandigen’ geen zeggenschap over hun werk en verdienen de maaltijdbezorgers nooit genoeg om rond te komen. De rechtbank in Nederland oordeelde dan ook tweemaal dat de bezorgers in feite in loondienst zijn.

Maaltijd-bezorger betaalt prijs platform-economie

Als het bestellen van maaltijden zo goed als gratis is en het platform miljoenen investeert in marketing, dan betaalt iemand anders de prijs. In dit geval: de bezorger. Daarom is het nodig dat er betere wetgeving komt, die zorgt dat werknemers ook als werknemers behandeld worden en er een einde komt aan deze schijnzelfstandigheid.

Op het moment van schrijven is het vreselijk weer (december in Nederland), restaurants zijn dicht na 5 uur (want corona) en je hebt misschien geen zin om te koken. Ik snap best dat je dan een maaltijd laat bezorgen. Maar als je dat doet, geef de bezorger dan een fooi. En doe dat cash, zodat het ook echt in de handen van de bezorger komt. 

De platform-economie: beslist geen verlossing

In mijn poëziebundel Dit algoritme deugt niet staat een gedicht over de platform-economie. Een beetje cynisch en beslist niet vrij van kritiek: ik ben hier om je te verlossen

Ik weet dat je op me hebt gewacht
Ik ben hier om je te bevrijden

Installeer mij en elk rondje
van de tijd is gevijld
tot een blokje in je agenda.

Het allerbeste nieuws is: je hoeft
nooit meer niet te bestaan
Je kan elk moment slapen
of neuken of eten of op je telefoon
kijken naar huizen die niet van jou zijn

Of dat het weer tijd is
om door de stad te fietsen
op een fiets die niet van jou is
om eten weg te brengen
dat niet voor jou is
naar een huis dat niet van jou is
omdat je niet genoeg door de stad fietst
omdat je soms wil slapen of neuken of eten
het liefst heel veel en lang en duur
maar dat kan niet

mijn algoritme deugt niet